خشم دانش‌آموزان فرانسه از کلاس‌های بدون معلم؛ اعتراض‌هایی که دولت را عقب می‌راند؟
از اواخر سپتامبر دانش‌آموزان در سراسر فرانسه در اعتراض به کمبود بودجه و معلم، درهای بسیاری از دبیرستان‌ها را بسته‌اند؛ جنبشی که به گفته وزیر کشور از نظر گستره و خشونت بی‌سابقه است.
موج اعتراض دانش‌آموزی از اواخر سپتامبر فرانسه را دربر گرفته است؛ دانش‌آموزان دبیرستان‌های سراسر کشور، که نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ ساله را پوشش می‌دهند، در اعتراض به کمبود بودجه آموزش دسترسی به مدارس را مسدود کرده‌اند.
در برخی نقاط کار به خشونت کشیده است؛ صدها دانش‌آموز، معلم و مأمور پلیس زخمی و هزاران نفر بازداشت شده‌اند که حدود ۵۰۰ نفر از آن‌ها تنها در ناآرامی‌های روز سه‌شنبه دستگیر شدند.
فهرست گلایه‌ها طولانی است؛ مادالنا، دانش‌آموزی در پاریس، به BBC گفت معلمان گاهی هفته‌ها غایب‌اند و جایگزینی ندارند و ساختمان مدرسه‌اش در موج گرما طاقت‌فرسا می‌شود. کمبود معلم، فرسودگی ساختمان‌ها، ممنوعیت تلفن همراه، پایان کلاس‌ها در ساعت ۱۸ و رسیدن به خانه در ساعت ۱۹ و سامانه تخصیص آموزش عالی Parcoursup از دیگر اعتراض‌هاست؛ سامانه‌ای که حدود ۸۰ درصد هر گروه در آزمون baccalauréat آن شرکت می‌کنند.
با این حال، گزارش OECD می‌گوید فرانسه برای هر دانش‌آموز دبیرستانی بیش از میانگین اتحادیه اروپا هزینه می‌کند و کمبود معلم در این کشور، با معیارهای OECD، خفیف‌تر از بسیاری جاهاست؛ هرچند حقوق معلمان نسبتاً پایین ارزیابی شده است.
لوران نونیز، وزیر کشور فرانسه، این جنبش را از نظر تعداد مدارس و دانش‌آموزان درگیر و میزان خشونت «بی‌سابقه» توصیف کرده است.
تاریخ هم به نفع معترضان شهادت می‌دهد؛ در اکتبر ۱۹۹۸ راهپیمایی ۵۰۰ هزار دانش‌آموز نزدیک به یک میلیارد یورو برای نوسازی مدارس و ۱۴ هزار نیروی تازه آورد و جلیقه‌زردهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ نیز دولت را به لغو افزایش مالیات سوخت و ۱۰ میلیارد یورو هزینه واداشت.
نظرسنجی BMFTV نشان می‌دهد ۷۲ درصد فرانسوی‌ها مطالبات دانش‌آموزان را مشروع می‌دانند و ۵۵ درصد از جنبش حمایت می‌کنند؛ اما کسری بودجه ۵٫۴ درصدی تولید ناخالص داخلی و بالاترین بدهی عمومی از دهه ۱۹۴۰، دست دولت سباستین لکورنو را برای عقب‌نشینی تازه بسته است.
